Nová EXOTA - Czasopismo dla wszystkich hodowców i miłosników ptaków egzotycznych

Číslo 06/2011

Nowa systematyka papugi żako

Heinz Schnitker – RFN

Żako należy do jednego z najpopularniejszych i najciekawszych gatunków papug. Zawdzięcza to głównie swemu interesującemu zachowaniu, wysokiej zdolności do nauki, co zawdzięcza z kolei wyrazistej inteligencji. Amerykańska biolog, dr I. Pepperberg (wraz ze swoim uczniem Alenem) udowodniła podczas powtarzanych niezależnych testów, że inteligencja żako jest porównywalna z inteligencją pięcioletniego dziecka. Jeszcze w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku trudno było sobie wyobrazić taki potencjał inteligencji, szczególnie ze względu na zupełnie odrębną strukturę mózgu.

Żako to ptak pierwotnych i wtórnych dżungli centralnej i zachodniej Afryki. Występuje w lasach galeriowych, mangrowcach, sawannach drzewiastych, ale też w strefach rolniczych...

Naturalnie ubarwione papużki faliste

RNDr. Jaroslav Marec – Smoleníce (SK)

Kiedy w 2010 r. na moderowanym forum iFauny.cz opublikowałem kilka zdjęć z mej hodowli, nie podejrzewałem, że naturalnie ubarwione papużki faliste wzbudzą takie zainteresowanie w Czechach i na Słowacji. Okazało się, że to żywy temat, dlatego zdecydowałem się napisać ten tekst dla „Nowej EXOTY”.

Naturalnie ubarwione papużki faliste hoduję od sześciu lat. Najpierw miałem 13 par, a obecnie mam 9 par F5 oraz 10 par F4/ F3. Nie było łatwo zdobyć pierwsze ptaki do hodowli...

Odchów kakadu niebieskookiej

MVDr. Ľubica Nečasová – Praha (CZ)

Hodowlą papug zajmujemy się od wielu lat. Pierwotnie mieliśmy tylko rodzaj Amazona, ale osiem lat temu poszerzyliśmy hodowlę o dwa gatunki kakadu. W latach 2006–2010 udało nam się nabyć kilka sztuk kakadu niebieskookich.

Zestawiliśmy parę, która została zakwaterowana w wolierze z wylotem zewnętrznym o wymiarach 1,8 x 3 x 2,2 m. Wewnętrzna część boksu ma wymiary 2 x 3 x 2,2 m. Zestawione ptaki były w wieku 3 (samica) i 4 lat (samiec)...

Z wizytą u holenderskich hodowców wróbliczek

RNDr. Martin Smrček – Praha (CZ)

Podróż na giełdę ptasią do Zwolle wykorzystali czterej członkowie nowo założonego Forpus-klubu, by odwiedzić kilku czołowych hodowców wróbliczek w Holandii. Przez cały piątek odwiedzaliśmy hodowców i były to naprawdę inspirujące spotkania, z których – poza nowymi ptakami – wynieśliśmy sporo ciekawych wiadomości.

Hodowla wróbliczek w Holandii, Belgii, a także w Niemczech jest na najwyższym możliwym poziomie. Hodowców są tu dosłownie setki i to właśnie tu, wyhodowano większość mutacji. Są tu również hodowane – i to w stosunkowo dużej ilości – naturalnie ubarwione ptaki, reprezentujące większość gatunków rodzaju Forpus...

XX Międzynarodowa Wystawa Ptaków Egzotycznych “EXOTA” 2011

Mgr. Jan Sojka – Popovice (CZ)

W dniach 7–9 października nasi południowi sąsiedzi – czescy hodowcy, zorganizowali Jubileuszową XX Wystawę Ptaków Egzotycznych „EXOTA”. W tych dniach setki miłośników i hodowców z całej Republiki Czeskiej i nie tylko odwiedziło jedno z największych miast Moraw – Ołomuniec.

Kiedyś już pisałem – każda wystawa ptaków „EXOTA” jest inna. Jednak wszystkie posiadają pewien wspólny, charakterystyczny rys, niespotykany na innych europejskich championatach. Tym rysem jest świetnie przygotowana i zaaranżowana ekspozycja papug. Dlatego swoją relację rozpocznę od omówienia tej grupy ptaków...

Kanarki kolorowe (8) – kanarki lipochromowe pastelowe

Dr. Marek Łabaj – Jaworzno (PL)

Przyznam, że lipochromowe kanarki z genem ivoor (kości słoniowej) szczególnie mnie interesują. Są po prostu piękne. Może mam odmienny gust od wielu, ale mnie wyjątkowo podobają się... te sztucznie niedobarwiane. Żółte mają odcień prawdziwej kości słoniowej, a czerwone – standardowego pudru kosmetycznego. Maja taki przyjemny dla oka koloryt. Dawniej kanarki te z zamiłowaniem hodowałem. W tytule świadomie użyłem starego określenia dla tej odmiany kanarków, ponieważ funkcjonowało ono przez wiele lat. Jednakże obecnie błędem jest nazywanie tych kanarków pastelami lipochromowymi.

Dlaczego? Otóż po pojawieniu się mutacji pastela melaninowego wynikło zamieszanie semantyczne i niejasności w nazewnictwie...

Kubaniki rodzaju Tiaris

Petr Podpěra – Praha (CZ)

Kubaniki to drobne ptaki z podrzędu śpiewających, które obecna systematyka klasyfikuje do podrodziny – Emberizidae. Mam z tym kłopot. Nie znam, bowiem jednoznacznych cech, z powodu których kubaniki mogłyby należeć do tej podrodziny, albo cechy te nie współgrają z moim wyobrażeniem rzeczywistego trznadla.

Kiedyś w mojej obecności pewien biolog po studiach, z którym prowadziłem długie polemiki, powiedział: „Nie wiem właściwie, dlaczego tego nie robią w oparciu o ich zachowanie.” Miał na myśli systematykę i przydział ptaków do poszczególnych taksonów. Pojawia się tu podstawowe pytanie: dlaczego? O tym można by było dyskutować w nieskończoność – bez szans na uzyskanie kompromisu...

Kilka słów o słowiku chińskim

Tadeaš Příchoda – Třemošná (CZ)

Samiec posiada górną część ciała oliwkowo-zieloną, czoło żółte, ciemię i tył szyi ze złotym nalotem, kantarek i okolice oka – żółto-białe. Broda i gardło są intensywnie żółte, wole i pierś – pomarańczowe. Brzuszek jest mętnie żółty, boki szare, skrzydła oliwkowo-zielone, zgięcia skrzydeł żółte, ale lotki u nasady mają szeroki karminowy margines. Pióra w ogonie są oliwkowo-szare, środkowe sterówki – czarne z niebieskim połyskiem. Dziób jest koralowoczerwony, nogi żółte.

Samiec jest prawie taki sam jak samica, tylko ciemię ma bez złotego nalotu. Jedynym pewnym znakiem określającym płeć jest śpiew samców. Młode są przeważnie popielatoszare. Wielkość: długość 15 cm, skrzydło 7 cm, ogon 6 cm...

Synogarlica perłoszyja

mgr inż Jerzy Ćwik – Tarnowiec (PL)

W ostatnich latach ornitolodzy z rodzaju Streptopelia wyodrębnili dwa nowe rodzaje: Spilopelia i Nesoenas. Do rodzaju Spilopelia zakwalifikowali 2 gatunki: synogarlice senegalskie (Spilopelia senegalensis) i synogarlice perłoszyje (Spilopelia chinensis). Oba te gatunki charakteryzują się występowaniem na szyi lub karku piór o ubarwieniu dającym efekt naszyjnika.

U synogarlic senegalskich jest to jeszcze słabo zaznaczone, bo biało-czarno-miedziane pióra naszyjnika zlewają się z podobnymi w barwie i odcieniu piórami szyi. Natomiast u bohaterki niniejszego artykułu, białe końcówki piór karku i boków szyi, tworzą efektowną i rzucającą się w oczy ozdobę...

Kaczuszka australijska

mgr inż. Tomasz Doroń – Osmolice

Jest ona reprezentantem grupy tzw. piżmówek (Cairinini), do której należą m. in. powszechnie znane mandarynki (Aix galericulata) i karolinki (A. sponsa). Gatunek ten jest jednym z trzech zaliczanych do rodzaju Nettapus. Ich cechami charakterystycznymi, poza niewielkimi rozmiarami, są: błyszczące upierzenie, bardzo krótkie nogi oraz zwyczaj gnieżdżenia się w dziuplach drzew. Wszystkie zamieszkują tropikalne, słodkowodne zbiorniki wodne bujnie porośnięte roślinnością. Bardzo ważnym s kładnikiem siedliska są dla nich rośliny grzybieniowate, służące również jako pokarm...

Choroby wirusowe drobnej egzotyki (1)

MVDr. Lubica Nečasová – Praha (CZ)

Wirus to drobna cząsteczka, na którą składają się białka, wewnątrz których znajdują się dziedziczone informacje w formie DNA lub RNA. Wirusy są o wiele mniejsze od bakterii – nie widać ich w normalnym mikroskopie, tylko w elektronowym. Komplikuje to diagnostykę schorzeń wirusowych. Dlatego w tej diagnostyce stosowane są metody pośrednie, np. obecność wirusowego DNA w próbce, obecność przeciwciał itp. Bezpośrednią metodą diagnostyki jest histopatologiczne badanie tkanek, podczas którego szuka się tzw. ciał inkluzyjnych, które zdradzają obecność wirusów. Metoda ta wymaga sporego doświadczenie i fachowości patologa.

Wirusy nie mają własnego metabolizmu, dlatego potrzebują komórki żywiciela...